One thought on “Mijn weg

  1. Distels en bloemen

    Langs de levensweg die we allen moeten gaan
    kunnen mooie bloemen maar ook distels staan.

    Ooglokkende schoonheid, de dag kleurend van elke passant.
    Wat achter de vele bochten verborgen ligt dat weet niemand.

    In het licht van miljoenen sterren die onze voetstappen beschijnen
    stapt elkeen verder, wat voorbijging zal in het verleden verdwijnen.

    Wat onderweg wordt meegedragen laat vaak diepe sporen na.
    Nochtans zijn herinneringen gewichtloos zoals een fata morgana.

    Gebukt onder het gewichtloze, de blik omlaag.
    Omringd door doornige distels, een hele haag.

    Toch staan er ook prachtige bloemen langs de kant.
    Tenzij ze werden weggerukt door een wrede hand.

    Waarom is deze weg de weg die moet worden gegaan?
    Het is de jouwe, en ja, er zullen distels en bloemen staan.

    Jouw mooie gedicht deed me denken aan een oud spinseltje van mij.
    Lenjef

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: